სამშაბათი, 04 აგვ 2020, 2:38 PM
მთ. ადმინი ຫອმຕ♪♫™ • 2014/2020 წ.
- Banner"
Banner
- Top Users"
ຫອმຕ♪♫™
სტატიები: 118
პოსტები: 37
კომენტარები: 30
გამოხმაურებები: 3
L♥VELY♥
სტატიები: 30
პოსტები: 10
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 1
DaFF™
სტატიები: 29
პოსტები: 15
კომენტარები: 13
გამოხმაურებები: 0
Forever☚
სტატიები: 20
პოსტები: 17
კომენტარები: 0
გამოხმაურებები: 0
MariaMo
სტატიები: 13
პოსტები: 2
კომენტარები: 2
გამოხმაურებები: 0
Fashion彡™
სტატიები: 10
პოსტები: 13
კომენტარები: 3
გამოხმაურებები: 0
marikordzaia
სტატიები: 8
პოსტები: 9
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
- Chat Box"
GE|EN
- Banner"
- Statistics"
სულ
მომხმ.
სტუმარი
სულ ონლაინში » 1
სტუმარი » 1
მომხმარებელი » 0
ონლაინში არავინაა

შეეცადე მოუსმინო სხვასაც..

"ფეხი მოაჯირზე შედგა,ტანი შეიმაგრა და წელში გასწორდა.თვალები დახუჭა რომ მეტად შეეგრძნო ზამთრის სუსხი.ჰაერი ღრმად შეისუნთქა,იმდენად ღრმად რომ ლამის ფილტვები დაუსკდა.ხელები გაშალა.ცრემლები მოდიოდა და გულამოსკვნით ტიროდა.ეს წუთები შეიგრძნო.ყურებში ჩესმოდა მდინარის ხმაურიანი დინების ხმა.სადღაც გზის ბოლოდან სატვირთოს ჯაყჯაყი,ხეების შრიალი და ეს ყოველივე სიცილად ეჩვენებოდა...

ქმარმა ცოლი მიატოვა და წერილი დაუტოვა
ქმარმა ცოლს წერილი დაუტოვა და საყვარელთან წავიდა, თუმცა ამის შემდეგ რაც მოხდა იმას ნამდვილად ვერ წარმოიდგენდა. “ჩემო ძვირფასო მეუღლევ, ამ წერილს გწერ იმისათვის, რომ შეგატყობინო, რომ სამუდამოდ გშორდები. მთელი ამ 7 წლის მანძილზე კარგი მეუღლე ვიყავი. მაგრამ ბოლო ორი კვირა ნამდვილ ჯოჯოხეთად გადაიქცა. დღეს დამირეკა შენმა უფროსმა და მითხრა, რომ სამსახურიდან წამოხვედი...
ამ წყვილს უნდა დაემტკიცებინა, რომ ცოლ-ქმარი არიან..
როცა მომავალმა ცოლ-ქმარმა ერთმანეთი გაიცნო, ბიჭი ამერიკაში ცხოვრობდა, წლები, გოგონა კი იქ სწავლობდა. სტუდენტური ვიზა რომ ნამდვილი ვიზით შეეცვალათ, საიმიგრაციო განყოფილებაში მივიდნენ. ცოლ-ქმარი ცალ-ცალკე გამოკითხეს, ერთსა და იმავე შეკითხვებს უსვამდნენ და მერე ადარებდნენ პასუხებს, რომ ფიქტიური ქორწინების ალბათობა გამოეაშკარავებინათ...
არსება რომელიც არ არსებობს..

 შუადღე იყო. ფანჯრის რაფაზე სიგარეტით და ყავის ჭიქით ხელში ვიჯექი. ამაოდ ველოდი მაცოცხლებელ ნიავს, რომელიც არ არსებობდა. არ არსებობდა ჩემთვის... მუსიკას ვუსმენდი და ვფიქრობდი. ვფიქრობდი საკუთარ თავზე. ჩემ თავში აღმოჩენებს ვაკეთებდი, რაც ნამდვილად მსიამოვნებდა და თვითკმაყოფილების გრძნობას მანიჭებდა. 

მიუხვედრებელი გრძნობა(5)
სახლში შევედი და დედაჩემთან მივედი.
-როგორ გაატარეთ დრო? (მე)
-ჩვენ კარგად და თქვენ? ეშმაკურად მიღიმოდა და მივხვდი რაზეც.
-ჰმმმ კარგად და ზემოთ ამოვედი.
უსაქმობისგან არ ვიცოდი რა მეკეთებინა მერე გამახსენდა რომ ცოტნემ ნომერი დამიტოვა რომ თუ მასთან საუბარი მომინდებოდა მიმეწერა. ნომერი მოვძებნე და მივწერე:როგორ ხარ?
"მიუხვედრებელი გრძნობა" (4)
სასტიკად შემეშინდა, სიბნელეში ვერ ვარჩევდი სახეს და ეს ხმაც მეცნობოდა და მეშინოდა, მერე მან შუქი აანთო და უარესად ვიკივლე და ორივე ხელი ტუჩებზე ავიფარე.
-შენ აქ რა გინდა თან ამ მდროს (მე)
-მაპატიე შენი შეშინება არ მინდოდა, უბრალოდ მამაჩემმა მითხრა რომ შენს მშობლებთან ერთად მიდიოდნენ სამსახურის საქმეზე რა და მერე დედაშენს მოვუსმინე რო გელაპარაკებოდა ნატასთან დარჩიო მიზეზი ვკითხე და მერე ნატას გადავურეკე მითხრა სოფელში ვარ, ვიცოდი რო ძალიან შეგეშინდებოდა და მოვედი.